Susmanın faydaları

İşleri kötü giden bir tacir bin altın zarar etmiş. Oğluna :
- Aman oğlum , sakın bunu kimseye söyleme.
- Tabii babacığım, kimseye söylemem, ama ne sakıncası var merak ettim, diye sormuş oğlu.
Babası :
- Düşmanlarımız bunu öğrenirlerse yüzümüze karşı üzülmüş gibi görünseler de arkamızdan sevinirler, demiş. Bizim sıkıntımız bize yeter. Bir de onları kendimize güldürüp derdimize dert eklemeyelim.


Sakın ha açma derdini düşmana
Görünüşte ah vah etse de
Ardından oh çeker
Kötü duruma düşsün de
Güleyim diye bekler.
(Sadi Şirazi - Gülistan /Timaş)

Bir alim ile bir cahil kavgaya tutuşmuşlar. Cahil, alimin yakasına yapışmış adamı çok kötü hırpalıyormuş. Bir yandan da hakaretler yağdırıyormuş. Bu durumu uzaktan izleyen bilge:
- Şu adam gerçekten alim olsaydı, bu meseleyi bu dereceye getirmez, cahille kavgaya tutuşmazdı, demiş.

Akıllı insanlar kolay kolay kavgaya tutuşmazlar. Cahil kişi cahilliğinden aldığı cesaretle kaba sözler söylese de akıllı kişi yumuşak sözlerle onu sakinleştirmeye çalışır. Ama eğer iki akılsız karşı karşıya gelmişse, iple bağlı olsalar bile iplerini koparıp yine kavga ederler.

Kötü huylu biri, bir dervişe kötü sözler söylemiş. Derviş, ona karşılık vermek yerine şöyle demiş :
- Sen bana her ne diyorsan, ben ondan daha da kötüyüm. Beni benden iyi bilemezsin ki ..
(Sadi Şirazi - Gülistan /Timaş)

Sevgi ve sadakat

   İyi kalpli bir gençle sevdiği aynı kayıkta yolculuk ediyorlarmış. Birden fırtına çıkmış, kayık alabora olmuş. Yakınlardan geçen bir gemi yardımlarına yetişmiş.

   İkisi de dalgalarla boğuşuyorlarmış. Gemidekiler kurtarmak için ellerini ilk önce delikanlıya uzatmışlar. 

   Delikanlı : 

- Beni bırakın, demiş. Sevdiğimi kurtarın.

   Dalgalar onu yutarken delikanlının şöyle dediğini duymuşlar:

- Zor zamanda sevdiğini unutanın aşkın inanmayın..

Gerçek sevgi böyledir. 

Gerekirse uğrunda can verilir

Bir sevdiğin varsa eğer

Fedakarlık ve sadakat göstermek gerekir. 

(Sadi Şirazi - Gülistan /Timaş)

  Bir gece çok sevdiğim biri ansızın çıkageldi. Sevinç ve şaşkınlıkla öyle bir fırladım ki, rüzgarımdan elimdeki mum söndü.

  Bu gördüğüm yoksa hayal mi ? Bu ne büyük müjde gecenin bu saati, diye düşündüm. 

Oysa dostum kırgın bir ses tonuyla :

 - Beni görmek istemiyorsun anlaşılan, dedi. Ben gelince mumu söndürdüğüne göre. 

 - Güneş doğdu sandım da, diye cevap verdim ona.